Autor: Michał Stolarczyk

Biznes plan – od pomysłu po zakładanie własnej firmy

Posted on by Michał Stolarczyk

Biznes plan – zakładanie własnej firmy

Rozpoczęcie własnej działalności to moment, w którym kończy się myślenie życzeniowe, a zaczyna realne podejmowanie decyzji. Niezależnie od tego, czy jesteś dziś pracownikiem, freelancerem czy dopiero rozważasz przejście „na swoje” – prędzej czy później pojawiają się te same pytania:

  • co właściwie mam robić?
  • czy to się opłaca?
  • od czego zacząć?

Poniżej znajdziesz uporządkowane, praktyczne podejście do tych tematów – oparte na realnym procesie budowania biznesu, a nie na teorii.

Od czego zacząć – czyli jak znaleźć pomysł na biznes

Jednym z pierwszych wyzwań jest określenie kierunku działania. I choć wiele osób czeka na „idealny pomysł”, w praktyce znacznie skuteczniejsze jest podejście systemowe.

Dobrym ćwiczeniem jest po prostu… wejście w świat istniejących firm. Wystarczy wygospodarować godzinę czy dwie i przejrzeć katalogi branż – np. Panoramę Firm lub klasyfikację PKD. Następnie warto przechodzić przez kolejne branże, zaglądać do podkategorii i czytać opisy konkretnych działalności.

Nie chodzi o kopiowanie cudzych pomysłów. Chodzi o zrozumienie:
jak działają różne firmy, jakie mają potrzeby i – co najważniejsze – z jakimi problemami się mierzą.

Dopiero wtedy warto zestawić to ze sobą:

  • swoją wiedzą
  • doświadczeniem
  • kontaktami
  • zainteresowaniami
  • oraz gotowością do nauki

Na tej podstawie zaczynają pojawiać się pierwsze pomysły. I ważna rzecz – na tym etapie ich nie oceniaj. Zapisuj je w formie luźnych skojarzeń. Analiza przyjdzie później.

PKD – obowiązek, który może pomóc przy zakładaniu własnej firmy

Kiedy zaczynasz konkretyzować pomysł, pojawia się temat PKD, czyli Polskiej Klasyfikacji Działalności. Każda firma musi wskazać kody odpowiadające temu, czym się zajmuje.

W praktyce oznacza to:

  • wybór jednej działalności głównej
  • możliwość dodania wielu dodatkowych

Choć może się to wydawać formalnością, przeglądanie PKD bywa bardzo pomocne – szczególnie jeśli nadal szukasz swojego miejsca. To uporządkowana mapa wszystkich możliwych działalności.

Biznesplan – dla kogo i po co?

Wiele osób traktuje biznesplan jak dokument „dla urzędu” albo „dla inwestora”. Tymczasem jego podstawową funkcją jest uporządkowanie Twojego myślenia.

To dokument, który:

  • opisuje, gdzie jesteś teraz
  • pokazuje, dokąd zmierzasz
  • i wyjaśnia, jak chcesz tam dojść

Nie istnieje jeden uniwersalny wzór biznesplanu. Wszystko zależy od tego, po co go tworzysz. Inaczej wygląda dokument przygotowany dla banku, a inaczej ten pisany „dla siebie”.

Jedno jest pewne – są elementy, które powinny się w nim znaleźć zawsze.

Punkt wyjścia – czyli gdzie jesteś teraz

Zanim zaczniesz planować przyszłość, musisz jasno określić stan obecny.

W praktyce oznacza to odpowiedzi na pytania:

  • czy masz już działalność i w jakiej formie?
  • jakim majątkiem dysponujesz?
  • jakie masz kompetencje i doświadczenie?
  • jakie relacje i kontakty już posiadasz?

To moment, w którym warto być maksymalnie uczciwym. Jeśli robisz biznesplan dla siebie – zobaczysz nie tylko swoje zasoby, ale też braki. Jeśli dla kogoś – musisz pokazać, że jesteś przygotowany.

biznes plan, zakładanie firmy, biznesman

Analiza SWOT – spojrzenie na własną firmę z dystansu

Jednym z podstawowych narzędzi porządkujących myślenie jest analiza SWOT. Pozwala spojrzeć na biznes z czterech perspektyw:

  • mocne strony – czyli Twoje atuty (np. doświadczenie, zaplecze, klienci)
  • słabe strony – czyli ograniczenia (np. brak wiedzy, zasobów, lokalizacji)
  • szanse – czynniki zewnętrzne, które mogą pomóc (np. trendy rynkowe)
  • zagrożenia – czynniki zewnętrzne, które mogą zaszkodzić

Sama metoda jest prosta, ale jej wartość zależy od jakości analizy. W praktyce często warto skonsultować ją z kimś bardziej doświadczonym.

Misja, wizja i cele – kierunek działania

Choć często traktowane jako „zbędne dodatki”, w rzeczywistości pomagają uporządkować sposób myślenia o firmie.

Misja odpowiada na pytanie: dlaczego działasz i jaką wartość tworzysz.
Wizja określa: do czego dążysz jako firma.
Cele natomiast są już bardzo konkretne – mają być mierzalne, realne i osadzone w czasie.

To właśnie cele przekładają ogólne założenia na rzeczywiste działania.

Oferta – co dokładnie sprzedajesz

Opis oferty to coś więcej niż lista produktów czy usług. To moment, w którym definiujesz:

  • co klient od Ciebie dostaje
  • jaki problem rozwiązujesz
  • czym się wyróżniasz

W przypadku produktów sprawa jest stosunkowo prosta. W usługach często pojawia się chaos – niejasny zakres, brak precyzji, trudność w wycenie.

Dlatego warto jasno określić:
gdzie zaczyna się i kończy dana usługa oraz co dokładnie obejmuje.

Analiza rynku – klienci, konkurencja i dostawcy

Każdy biznes funkcjonuje w określonym otoczeniu. Kluczowe są trzy obszary.

Pierwszy to konkurencja – warto wiedzieć, kto już działa na rynku, jakie ma mocne i słabe strony oraz czego można się od niego nauczyć.

Drugi to klienci – kim są, jakie mają potrzeby, co ich przekonuje i gdzie można do nich dotrzeć.

Trzeci to dostawcy – szczególnie ważni w działalności handlowej i produkcyjnej. Trzeba wiedzieć, od kogo zależysz i jak zabezpieczyć się przed problemami.

Plan sprzedaży i promocji

Nawet najlepsza oferta nie sprzeda się sama. Potrzebny jest przemyślany sposób dotarcia do klienta.

Kluczowe jest stworzenie przekazu, który jasno odpowiada na trzy pytania:

  • jaki problem rozwiązujesz
  • jakie korzyści dajesz
  • dlaczego klient ma wybrać właśnie Ciebie

Do tego dochodzą konkretne założenia sprzedażowe oraz określenie, kto odpowiada za ich realizację.

Plan działania – jak osiągnąć cele

Mając określone cele i zasoby, trzeba przejść do konkretów.

Plan działania powinien zawierać:

  • listę zadań
  • ich kolejność
  • terminy realizacji
  • potrzebne zasoby (ludzie, pieniądze, sprzęt)

To jeden z najważniejszych elementów biznesplanu. Bez niego nawet najlepsza koncepcja pozostaje tylko pomysłem.

Zespół i organizacja

Na początku wiele firm działa jednoosobowo. W takiej sytuacji warto skupić się na sobie – swoich kompetencjach i doświadczeniu.

Jeśli jednak w firmie jest więcej osób, należy jasno opisać:

  • strukturę organizacyjną
  • role i zależności
  • kompetencje kluczowych osób

Dzięki temu widać, czy zespół jest w stanie realizować założone cele.

Analiza ryzyka – przygotowanie na trudne scenariusze

Każdy biznes wiąże się z ryzykiem. Kluczowe jest nie to, czy ono wystąpi, ale czy jesteś na nie przygotowany.

Proces analizy obejmuje:

  • identyfikację zagrożeń
  • ocenę ich prawdopodobieństwa
  • ocenę wpływu
  • określenie działań

Działania mogą polegać na:

  • zmniejszeniu ryzyka
  • ograniczeniu skutków
  • lub przeniesieniu go (np. poprzez ubezpieczenie)

Inwestycje – co, po co i za ile

W biznesplanie warto uwzględnić większe wydatki, które mają poprawić sytuację firmy.

Każda inwestycja powinna być uzasadniona:

  • co kupujesz
  • jaki efekt ma to przynieść
  • ile to kosztuje
  • skąd weźmiesz środki

Szczególnie ważne jest pokazanie, że inwestycja ma sens ekonomiczny.

Prognozy finansowe – czy to się opłaca

Na końcu wszystko sprowadza się do liczb.

Trzeba określić:

  • przychody
  • koszty stałe
  • koszty zmienne
  • zysk

Ważne jest także spojrzenie na płynność finansową – czyli czy firma jest w stanie przetrwać okres, zanim zacznie zarabiać.

Podsumowanie

Budowanie własnego biznesu to proces, który zaczyna się od prostego pytania, a kończy na bardzo konkretnych decyzjach.

Najpierw pojawia się pomysł.
Potem analiza.
Następnie plan.
I w końcu działanie.

Wiele osób zatrzymuje się na pierwszym etapie. Ci, którzy idą dalej, zaczynają budować coś realnego.

Wyjątkowe rezultaty w pracy

Posted on by Michał Stolarczyk

Bez wątpienia nie każdy będzie w stanie osiągać w swojej pracy wyjątkowych rezultatów, bo gdyby tak było, to … już nie byłyby one wyjątkowe 

Jednak korzyści z tego, aby dążyć i osiągnąć taki poziom będą bez wątpienia godne wysiłku:

– stabilna pozycja zawodowa,
– bezpieczeństwo zawodowe,
– zwykle ponadprzeciętne zarobki,
– sława, uznanie, prestiż,
– większa łatwość w docieraniu do ważnych osób i załatwianiu z nimi ważnych dla nas spraw.

To tylko niektóre z korzyści.

Jak być dobrym w tym, co się robi? Wyjątkowe rezultaty w pracy

Poniżej prosty (w teorii) przepis na to, aby dojść do wyjątkowych, unikatowych rezultatów w dziedzinie, którą się zajmujemy:

1) Zdobądź ugruntowane podstawy w danej dziedzinie.
Poznaj kanon, opanuj podstawowe umiejętności, ucz się tego, co Ci proponują nauczyciele. Bądź ciekawy, otwarty, zadawaj pytania, ale nie kwestionuj.

2) Szlifuj swoje umiejętności i poszerzaj więdzę. Przeznaczaj na swoją edukację i rozwój więcej czasu niż inni. Osiągnij poziom sprawnego rzemieślnika.

3) Wybierz specjalizację – wąski obszar w swojej dziedzinie, którym chcesz się zająć. Inwestuj czas i wysiłek w zdobywanie specjalistycznej wiedzy, która pomoże Ci rozwiązywać coraz trudniejsze i bardziej złożone problemy i wyzwania w tej dziedzienie.
Sięgaj też po wiedzę z dziedzin powiązanych, poszerzaj horyzonty mając za cel rozwiązywanie problemów, których jeszcze nikt nie rozwiązał i osiąganie wyników, których nikt nie osiągnął.

4) Zacznij kwestionować zastaną wiedzę i przyjęte założenia jeśli stoją one na drodze do Twojego celu. Szukaj nowych rozwiązań i nowych dróg bazując na wiedzy, próbach i błędach.
Pracuj nad własnym stylem i sposobem pracy, który będzie jednocześnie skuteczny.

5) Ucz się od lepszych, a jeszcze lepiej od najlepszych. Przy czym „lepsi” i „najlepsi” to Ci, którzy mają wyniki, a nie Ci, którzy są uważani za autorytety (czasem to się ze sobą pokrywa, ale czasem nie).

6) Rozwijaj w sobie konsekwencję, cierpliwość i systematyczność – Wyniki nie przyjdą od razu, wiedza nie ułoży się od razu, wyjątkowe pomysły nie pojawią się od razu.
Na to potrzeba systematycznego gromadzenia i przetwarzania informacji (coraz to nowych informacji) w naszej głowie, a do tego potrzebny jest czas.

7) Zadnaj o to, aby informacje o Tobie i o Twoich osiągnięciach oglądały światło dzienne. Dbaj o swój PR i wizerunek, ale w taki sposób, aby to działania i efekty mówiły za Ciebie, a nie tylko słowa.

Czy dodalibyście coś do tej listy?
Które punktu macie już za sobą, a nad którymi aktualnie pracujecie? Możemy popracować razem na konsultacjach.

Nadmierna nieśmiałość – czy jest na nią sposób?

Posted on by Michał Stolarczyk

Większości z nas zdarza się sytuacja, gdy nie czujemy się pewnie w rozmowie z innym człowiekem, brakuje nam pewności siebie, wycofujemy się z kontaktu.

Jednak, gdy skrępowanie, zażenowanie czy lęk przed ludźmi pojawia się często i znacząco wpływa na nasze samopoczucie i zachowanie, może to stanowić duży problem i źródło braku satysfakcji z pracy.

Nadmierna nieśmiałość – jak z nią pracować?

Nad nieśmiałością można pracować samodzielnie z całkiem dobrymi efektami. Oto kilka wskazówek co robić:

– szukajmy informacji od innych ludzi jak nas widzę i co o nas myślą zamiast skupiać się tylko i wyłącznie na naszych przypuszczeniach co do tego, jak jesteśmy spostrzegani,

– świadomie szukajmy alternatywnych wyjaśnień tego, dlaczego coś nam się nie udało, rozmówca był niemiły, klient nie kupił, słuchacze ziewali podczas naszej przemowy – zamiast jednego negatywnego dla nas wyjaśnienia, poszukajmy możliwych pozytywnych lub chociaż neutralnych,

– dowiedzmy się dokładnie czego oczekują od nas przełożeni i współpracownicy, zamiast z góry założyć, że te wymagania są tak duże, że na pewno ich nie spełnimy i zostaniemy negatywnie ocenieni,

– jeśli czujemy się zdenerwowani w danej sytuacji, nie zakładajmy, że druga strona widzi nasze zdenerwowanie – niekoniecznie tak jest, często tego po prostu nie widać lub sygnały są zbyt subtelne, aby druga osoba zwróciła na nie uwagę,

– celowo wchodźmy w nie do końca komfortowe dla nas sytuacje i sprawdźmy jak nam poszło i jak ocenili nas inni – nie chodzi tu o rzucanie się od razu na głęboką wodę, ale o przełamywanie swojej strefy komfortu.

Oczywiście jeśli samopomoc okaże się mało skuteczna lub wyjściowy poziom nieśmiałości jest tak silny, że można by już śmiało mówić o fobii społecznej trzeba skorzystać z pomocy psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego lub psychiatry.
W takim przypadku polecam zapoznać się z wykresem, który ilustruje skuteczność różnych form leczenia w przypadku tego właśnie zaburzenia.

Wierzę jednak, że z powodzeniem wielu z Was będzie w stanie poczuć się nieco pewnie wśród ludzi, jeśli do tej pory było to dla Was problemem i dzięki temu będziecie skuteczniejsi w swojej pracy i będziecie z niej czerpać więcej przyjemności.

Jeśli nie wiesz, gdzie zacząć, zacznij na moich konsultacjach.

15 sposobów na redukowanie stresu

Posted on by Michał Stolarczyk

Oto 15 prostych sposobów, do zastosowania od zaraz – każdego dnia – jak redukować swój poziom stresu:

1) Śmiej się szczerze, otwarcie i głośno każdego dnia.

2) Dbaj o kondycję ficzyną – kilka razy w tygodniu (a najlepiej codziennie), chodź na spacery, biegaj, rozciągaj się.

3) Słuchaj muzyki – takiej, która Cię odpręża i nastraja pozytywnie.

4) Regularnie sprzątaj swoje otoczenie – nie pozwalaj, aby otoczył Cię nieporządek i duża ilość niepotrzebnych przedmiotów, papierów itd.

5) W chwilach zdenerwowania – zwróć uwagę na oddech (będzie płytki i szybki) i zacznij świadomie oddychać wolniej i głębiej.

6) Unikaj stresujących sytuacji, z którymi nie masz potrzeby się konfrontować.

7) Dbaj o regularny i odpowiednio długi sen. Zwykle powinno się spać 7 do 8 godzin i kłaść się między 22 a 23.

15 sposobów na redukowanie stresu

8) Planuj realistycznie i wymagaj od siebie tyle, ile jesteś w stanie zrobić.
Stosuj zasadę 60:40 – jeśli masz do zaplanowania 10 godzin w ciągu danego dnia – ustal sobie do wykonania zadania, które nie zajmą Ci więcej niż 6 godzin.

9) Reaguj i odmawiaj, gdy czegoś nie chcesz, coś Ci się nie podoba, coś Ci nie pasuje.
Nie cały czas, ale przynajmniej od czasu do czasu. Naucz się stawiać granice dla własnego dobra.

10) Naucz się odrywać od telefonu oraz maila. Nie pozwól sobie zostać niewolnikiem dzwoniącego telefonu i nieodebranych wiadomości. Wyznacz sobie porę, od której wyłączasz służbowy telefon oraz komputer.

11) Skupiaj się nie tylko na sobie i swoich potrzebach, ale też na potrzebach innych. Ustalaj sobie też takie cele, które chcesz osiągnąć wspólnie z innymi.

12) Żuj gumę. Dziwny, ale skuteczny sposób na odwrócenie uwagi od sytuacji stresowej.

13) Pomyśl o zwierzęciu domowym, z którym będziesz mógł spędzić trochę czasu i się pobawić.

14) Znajdź codziennie chwilę dla siebie – rano lub wieczorem – gdy będziesz mógł usiąść spokojnie z kubkiem kawy lub herbaty i posiedzieć spokojnie, zrelaksować się, nie myśleć o niczym konkretnym.

15) Wspieraj sam siebie i mów do siebie dobrze rzeczy „Uda mi się to zrobić”, „Dam radę”, Dobrze mi poszło”, „Wszystko jest ok”.

Jak u Was wygląda stosowanie tych zasad w praktyce?
Znacie je? Korzystacie?

Jeśli potrzbujesz wsparcia z radzeniem sobie ze stresem, zapraszam na konsultację.

Jak wykorzystać swoją kreatywność podczas rekrutacji?

Posted on by Michał Stolarczyk

Jak wykorzystać swoją kreatywność podczas rekrutacji?

Gdy mowa o rozmowie rekrutacyjnej okazuje się, że niemal każdy słyszał, że może na niej paść pytanie z gatunku: „Proszę podać jak najwięcej zastosowań spinacza biurowego”.

Wiele osób sądzi, że pytanie to jest zupełnie bez sensu i nawet świadczy o braku kompetencji rekrutera.
Nie przesądzając czy tak jest czy nie, warto wiedzieć jaki sens ma to pytanie w kontekście kreatywności.

Jak rekruter sprawdza kreatywność podczas rekrutacji?

Kreatywność jest pewną zdolnością każdego mózgu czy też umysłu do tworzenia nowych idei, pomysłów, rozwiązań itd. To na ile ta zdolność jest rozwinięta mierzymy 3 parametrami:

a) płynność
Jak dużo pomysłów ktoś podał.

b) giętkość
Na ile są te pomysły zróżnicowane. Czy np ktoś owszem podał 15 zastosowań spinacza, jednak wszystkie dotyczą jego użycia do łączenia czegoś czy też jest to łączenie, ozdoba, narzędzie, element obwodu elektrycznego etc

c) oryginalność
Na ile zaprezentowane pomysły są rzadkie na tle jakiejś grupy ludzi (innych kandydatów, pracowników danego działu, społeczeństwa w ogóle etc.)

Warto dodać, że wysoki poziom kreatywności nie wymaga wysokiego poziomu praktyczności. Kreatywne i praktyczne zarazem pomysły to już innowacyjność, wynalazczość. Punktem wyjścia jest jednak zwykle kreatywność.

Kreatywne CV

Jednym z przejawów kreatywności, poza samą rozmową rekrutacyjną, jest stworzenie ciekawego, wyróżniającego się na tle innych – CV.

Twórz CV pod konkretne stanowisko pracy!

To jedna z rad, która w różny wariantach pojawia się w sieci i różnych poradnikach.
Jest ona bardzo sensowa, lecz z drugiej strony mało realistyczna.

Osoby szukające pracy borykają się bowiem nie tylko z tym, że nie wiedzą, co zrobić czy jak zrobić, ale że trudno im jest różne rady i zalecenia zrealizować ze względu na ograniczony czas.

Jak więc z maksymalizować szanse, że nasze CV będzie dopasowane do danego ogłoszenia, ale nie będziemy musieli za każdym razem przeznaczać 3-4 godzin na jego stworzenie?

1) Świadomość, że ilość nie znaczy jakość. Lepiej wysłać 5-7 aplikacji tygodniowo, jednak w bardziej przemyślany sposób, dopasowując CV pod stanowisko niż wysłać 20 na chybił-trafił.

2) Stwórz raz a porządnie pełne CV-matkę, czyli takie CV, które zawiera wszystkie Twoja doświadczenia zawodowe, kursy, szkolenia, umiejętności etc.
Gdy aplikujesz na konkretne stanowisko, otwórz takie pełne CV i systematycznie usuwaj te elementy, które nie mają związku. Sformatuj odpowiednio treść, zmień układ, tak aby ostatecznie zmieścić się na 2 stronach.

3) Gromadź i archiwuzuj CV pod konkretne stanowiska. Stosując wskazówkę z pkt 2 w krótkim czasem zbierzesz bazę kilku, maksymalnie kilkunastu CV-łek, które były tworzone pod wybrane stanowisko.
Wkrótce więc będziesz miał „gotowce”, który wystarczy lekko skorygować, uaktualnić i wysłać.

4) Prostą, lecz niekiedy bardzo skuteczną modyfikacją, którą możesz wprowadzić, jest umieszczenie w CV, np w opisach stanowisk słów-kluczy, które pojawiają się w ogłoszeniu lub zmiana nazw stanowisk na takie, które dokładnie odpowiadają nazwie stanowiska na które aplikujesz.

5) Ostatnia, ale niemniej ważna rzecz, to forma CV. Jego czytelność, ale też graficzna kreatywność. W dobie dostępu do tak wielu programów i szablonów, posłanie CV prosto z przysłowiowego Worda, może mieć fatalne skutki, pomimo dużego doświadczenia. Będzie to istotne zwłaszcza przy rekrutacji na stanowiska kreatywne lub organizacyjne.

kreatywność podczas rekrutacji

Kreatywne odpowiedzi podczas rekrutacji

Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić, zwłaszcza gdy jest się pod wpływem stresu.

Jak się przygotować?

  1. Zbierz informacje o firmie, nie tylko te najważniejsze, ale i te mniej istotne. Wykorzystuj je podczas rozmowy rekrutacyjnej.
  2. Jeśli Twoje stanowisko ma dotyczyć zarządzania zespołem, tworzeniem postów na social media, organizacją biura itd. – przygotuj kilka wizualizacji, projektów, opisów, co byś zaproponowała, wchodząc na stałe do zespołu. Nie musisz znać mocno ich wewnętrznych praktyk, tu chodzi i mniej sztampowe pomysły – a nawet po prostu o to, że jesteś przygotowany/a bardziej od innych. To czasem wiele zmienia.
  3. Opowiadając o swoich mocnych i słabych stronach, doświadczeniach, przytaczaj sytuacje, które mogą mieć żartobliwe odniesienie lub wykraczające poza zwykłe myślenie o danym stanowisku. Nie mają to być sytuacje, które cię pogrążą, a raczej coś. co pokaże twoją kratywną stronę opowiadania o sumienności, obowiązkowości czy punktualności ;).

Jak ty wykorzystujesz swoją kreatywność podczas rekrutacji? Jeśli chcesz ją przećwiczyć, zapraszam na konsultacje.

Jak osobowość wpływa na rozwój kompetencji?

Posted on by Michał Stolarczyk

Osobowość odgrywa niebagatelną rolę jeśli chodzi o nasze życie i rozwój zawodowy. Świadomość tego, jaką mamy osobowość pomoże nam lepiej zaplanować i zrealizować swoją karierę zawodową.

Wiele osobowości

W psychologii spotykamy bardzo wiele koncepcji osobowości, w związku z tym jest jej również bardzo wiele definicji. Można jednak powiedzieć, że osobowość jest całością tego jak się zachowujemy, myślimy i odczuwamy.

Cechy osobowości

Wiele koncepcji osobowości ma postać teorii cech. Cecha osobowości jest pewną stałą tendencją do reagowania w określony sposób na określone rodzaje bodźców i sytuacji.
Koncepcje oparte o cechy tworzy się tak, że każda z cech jest maksymalnie niezależna od pozostałych, co oznacza, że każda cecha opisuje generalnie coś innego.

Cechy osobowości mają zwykle silną podstawę neurologiczną, to znaczy bazują na cechach naszego układu nerwowego. Istotna ich część kształtuje się w początkach naszego życia. Generalnie więc dana cecha osobowości jest trudna do zmiany i można jej dokonać tylko w niewielkim zakresie. Generalnie więc dużo lepszą strategią jest poznanie swoich cech i wybór takiej ścieżki zawodowej, w której okażą się one najbardziej przydatne niż próba definitywnej zmiany cech pod wybrany kierunek zawodowy.
Na szczęście osobowość determinuje również nasze zainteresowania, a więc raczej rzadko kiedy ktoś pragnie czegoś, co zupełnie nie pasuje do jego osobowości.

Na koniec warto dodać, że większość z nas pod względem nasilenia cech osobowości należy do szerokiego spektrum stanów średnich, przeciętnych. Osób o skrajnym nasileniu danej cechy jest stosunkowo niewiele.
Dobrze to widać na poniższym wykresie.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jaką ty osobowość reprezentujesz, zgłoś się na konsultację.

Błędy kandydata poszukującego pracy

Posted on by Michał Stolarczyk

Nie tak dawno opublikowaliśmy kilka wpisów, które traktowały o postępowaniu pracodawców podczas procesu rekrutacji. Opisaliśmy między innymi kilka działań, które są negatywnie odbierane przez pracowników.

Dziś spojrzenie z drugiej strony.

Zacznijmy od listy błędów, które popełniają kandydaci poszukujący pracy, często jeszcze przed rozmową o pracę.

Błędy kandydata poszukującego pracy przed rozmową kwalifikacyjną

– Niewłaściwe zdjęcie w CV (np. z wakacji, imprezy, w niepełnym stroju, wspólne ze znajomymi etc.),
– CV mało czytelne i nieprzejrzyste,
– Błędy językowe, stylistyczne, ortograficzne w dokumentach aplikacyjnych,
– Treść CV nieadekwatna do treści ogłoszenia i wymagań stanowiska,
– Manipulowanie danymi (np. datami) w CV, aby coś ukryć (np. praca od 2014-2015, gdy faktycznie było 12.2014-01.2015),
– Nieprofesjonalny adres e-mail (np.buziaczek91@…),
– Obecność niestosowanych treści w internecie publikowanych przez kandydata,
– Utrudniony kontakt z kandydatem (nieodbieranie, nieodpisywanie, nieodzwanianie),
– Podczas wywiadu telefonicznego kandydat nie wie kto do niego dzwoni, gdzie aplikował itd.
– Przekładania spotkania w ostatniej chwili lub bez dobrego uzasadnienia,
– Niestawienie się na rozmowę bez uprzedzenia.

Błędy kandydata poszukującego pracy podczas rozmowy kwalifikacyjnej

– Spóźnienie się na rozmowę o pracę,
– Niewłaściwy strój (np. zbyt „luźny”, zbyt formalny, zbyt ekstrawagancki, zbyt bogaty czy wyzywający),
– Dzwoniący telefon w trackie rozmowy (zwłaszcza jeśli kandydat za to nie przeprosi),
– Odbieranie telefonu i prowadzenie rozmowy w trakcie spotkania o pracę,
– Rzucie gumy,
– Brak wiedzy o firmie i stanowisku do której / na które kandydat się stara,
– Okazywanie braku zainteresowania przyszłą pracą i stanowiskiem,
– Problemy komunikacyjne: gadulstwo, zdawkowe odpowiedzi, przerywanie rekruterowi,
– Brak lub unikanie kontaktu wzrokowego (odbierane najczęściej jako brak pewności siebie lub nieszczerość),
– Kamienna twarz, skąpa emocjonalność, brak uśmiechu,
– Nienaturalność i posługiwanie się wyuczonymi formułkami,
– Narzekanie/krytykowanie byłego pracodawcy, szefa, przełożonego,
– Zbytnia pewność siebie, brak pokory,
– Postawa roszczeniowa – podkreślanie swoich wymagań i wielokrotne do nich wracanie,
– Naciskanie na kwestie wynagrodzenia,
– Trakotowanie rekrutera jako rywala: okazywanie wrogości, oporu, agresji,
– Brak pytań do pracodawcy

Błędy kandydata poszukującego pracy po rozmowie kwalifikacyjnej

– Brak reakcji po rozmowie o pracę – kandydat sam z siebie nie dziękuje za rozmowę (to można darować) lub nie odpowiada na wiadomość rekrutera (to już gorzej),
– Nieodbieranie telefonów i ogólnie brak kontaktu po procesie rekrutacji,
– Brak informacji, że nie jest się już zainteresowanym pracą (rekruter dzwoni z informacją, że firma chce zatrudnić kandydata, a kandydat stwierdza, że już się rozmyślił),
– Kandydat nie pojawia się w pierwszym dniu pracy (zwykle jest to jeszcze przed podpisaniem umowy),
– Kandydat na rozmowie o pracę jest pod wpływem alkoholu (w Polsce wcale nie takie rzadkie),
– Kandydat w wieku 18-23 lat przychodzi na rozmowę z mamą (zasłyszane – trudno uwierzyć!:D),
– Kłamstwa i nieścisłości w życiorysie zawodowym, które „wyjdą” podczas procesu rekrutacji lub w trakcie pracy.

Warto mieć świadomość tego, że spora część rekruterów tworzy sobie „czarną listą kandydatów”, a każde z opisanym powyżej zachowań może nam znacznie utrudnić poszukiwanie pracy,

A z jakimi „szalonymi” zachowaniami kandydatów Wy się spotkaliście / o jakich słyszeliście?

Jeśli potrzebujesz pomocy w znalezieniu pracy i ułożeniu własnej ścieżki kariery – służę dobrą radą na konsultacjach, na które cię serdecznie zapraszam.

Złe praktyki firm rekrutacyjnych

Posted on by Michał Stolarczyk

Na podstawie raportu firmy Aterima HR, przedstawiamy ranking największych błędów popełnianych przez firmy podczas rekrutacji i selekcji pracowników.

Kandydaci vs. rekrutrzy – złe praktyki firm rekrutacyjnych

Są ta działania negatywnie oceniane przez kandydatów. Czasami mogą one wynikać z polityki firmy (tajemnica wynagrodzeń) czy też konkretnej sytuacji (rekrutacja tajna, bo prowadzona na stanowisko aktualnie obsadzone lub kluczowe), choć generalnie raczej ze złych praktyk.

Ranking opiera się on na sile danego „błędu”, czyli tym jak często firmy go popełniają w połączeniu z tym jak bardzo negatywnie oceniają go kandydaci.

Z którymi z tych błędów i złych praktyk firm rekrutacyjnych mieliście nieprzyjemność się spotkać?

1) W ogłoszeniu brak informacji kto jest pracodawcą

2) Brak informacji zwrotnej o wyniku procesu selekcji

3) Brak informacji nt. wynagrodzenia w ogłoszeniu o pracę

4) Decyzja o ostatecznym wyborze kandydata przeciąga się w czasie

5) Osoba rekrutująca jest nieprzygotowana do rozmowy

6) Podczas rozmowy o pracę zadawane są pytania o życie osobiste kandydata / kandydatki

7) Zadawanie podobnych pytań podczas kolejnych etapów rekrutacji

Jeśli potrzebujesz przygotować się do ważnej rozmowy – zapraszam na konsultacje.

źródło:
raport „Preferencje pracowników wobec pracodawców”
ATERIMA HR Anna Dolot

Dlaczego pracownicy odchodzą z pracy?

Posted on by Michał Stolarczyk

Powodów odchodzenia z pracy jest oczywiście bardzo wiele, jednak z badania przeprowadzone przez firmę ATERIMA HR wynika, że do najczęstszych należą:

1) Za niskie wynagrodzenie 44%

2) Brak możliwości rozwoju, w tym udziału w szkoleniach 41%

3) Zła atmosfera (pomówienia, niedomówienia) 28%

4) Brak możliwości awansu, na którym zależy pracownikowi 27%

5) Bycie niedocenianym przez szefa 25%

6) Brak informacji zwrotnej o efektach swojej pracy 23%

7) Brak możliwości wykonywania bardziej odpowiednich zadań 21%

 8) Monotonia pracy 19%

9) Niedopasowanie kompetencji do stanowiska 19%

10) Praca niezgodna z oczekiwania i informacjami przekazanymi przed zatrudnieniem 17%

Dlaczego pracownicy odchodzą z pracy – co jeszcze?

Do mniej istotnych czynników należą: relacje z szefem, likwidacja stanowiska, nieuczciwy pracodawca, niemożność pogodzenia obowiązków zawodowych z życiem prywatnym, zbyt stresująca, wymagająca i angażująca praca, zła lokalizacja miejsca pracy, wypalenie zawodowe.

Warto zdawać sobie z tego sprawę, ponieważ powód, dlaczego pracownicy odchodzą z pracy może wpływać na wizerunek pracodawcy („u niego długo się nie pracuje”), zwłaszcza jeśli rozstanie przebiega w nienajlepszej atmosferze.
Przede wszystkim dla firmy jest to ogromny koszt. Szacuje się, że zwolnienie specjalisty i zatrudnienie na jego miejsce nowego to 12-krotność jego miesięcznego wynagrodzenia, a w przypadku menedżera to 24-krotność.

Jeśli potrzebujesz porady – zapraszam na konsultacje 🙂

Grupa badana:
73% kobiety, 81% do 35 lat, 79% do 10 lat doświadczenia, 74% samodzielny specjalista, 68% z firmy zatrudniającej min. 50 pracowników, 69% firma z kapitałem polskim

źródło:
raport „Preferencje pracowników wobec pracodawców”
ATERIMA HR Anna Dolot

Planowanie kariery – 5 praktycznych porad

Posted on by Michał Stolarczyk

RADA 1 – planowanie kariery zaczyna się od „towaru”

Przyjmuję założenie, że niezależnie co robimy zawodowo, zawsze pracujemy w ostatecznym rozrachunku dla siebie. Polecam więc moim klientom myśleć o sobie jako o jednoosobowej firmie, która oferuje czas i konkretne umiejętności i efekty, potrzebuje sprzedaży i promocji, musi bilansować budżet i rozwijać swój know-how, czyli dokształcać się.

To stwierdzenie budzi czasami opór, bo nikt nie chce myśleć o sobie jak o usłudze czy o towarze, a pracownicy najczęściej mają poczucie, że przecież pracują dla kogoś, a nie dla siebie.

Jest to jednak tylko pewna metafora. Nie chodzi więc o to, aby się dehumanizować, ale bardziej, aby przejąć stery swojej kariery, zamiast zawierzać się całkowicie innym. Bo choć inni są ważni, to zazwyczaj, zwłaszcza w biznesie i karierze, nikomu nie będzie zależało na naszym sukcesie tak bardzo jak nam samym.

RADA 2 – planowanie kariery to przyszłość

Ta rada jest bardzo osobista, ponieważ niezastosowanie się do niej odczułem wyraźnie na własnej skórze.

Truizmem jest stwierdzenie, że świat zmienia się bardzo szybko. To samo dotyczy rynku pracy, biznesów, zawodów. W niektórych branżach zmiany następują bardzo szybko, w innych wolniej. Czasami perspektywa 5 lat do przodu w ogóle wydaje się nie do wyobrażenia.
Zdecydowanie warto jednak prognozować, co się może w niej wydarzyć i jak wpłynie to na naszą sytuację zawodową. Jeśli samodzielnie trudno nam wybiec w przyszłość, zaprośmy do rozmowy kolegów czy koleżanki, które zajmują się tym samym.
Lepsza świadomość tego co i jak może się zmienić, jest pierwszym krokiem do podjęcia adekwatnych zmian. Co prawda tendencja utrzymywania status quo u większości z nas jest bardzo duża, jednak świadomość szans i zagrożeń jest pierwszym krokiem do jej przełamania. 

RADA 3 – planowanie kariery to szukanie talentów

Ta rada jest mocno intuicyjna i oparta na doświadczeniu.

Mam silne przekonanie i takiej hipotezy się trzymam, że o wiele łatwiej i szybciej uda nam się rozwinąć w dziedzinach, do których mamy pociąg czy w których odczuwamy szczególną łatwość, niż tam, gdzie wszystko idzie nam z mozołem.

Stąd proponuję wykorzystać tę naturalną dźwignię i skupić się na rozwoju w obszarach, w których wydaje się, że mamy predyspozycje. Efekty będę szybsze, większe, a dochodzenie do nich da nam większą przyjemność.

Nie namawiam bowiem do tego, aby ignorować swoje braki. Namawiam, żeby tak rozłożyć akcenty, aby skupiać się na byciu jak najlepszym w tych obszarach, które naturalnie nas pociągają, w których mamy największą łatwość, co do których inni mówią nam, że jesteśmy nieźli, dobrzy, wyróżniający się.
Natomiast co do wad, słabych stron, obszarów do rozwoju to zawsze będzie ich bez liku. W końcu znacząca większość cech (przynajmniej, które znam) rozkłada się tak, że większość z nas jest w nich przeciętna lub słaba. Stąd proponuję wybrać tylko 2-3 (liczby umowne, ale ma ich być mało) obszary, w których mamy tyły, a których nadrobienie mogłoby nam znacząco pomóc w rozwoju kariery czy biznesu.

RADA 4 – planowanie kariery to mówienie głośno

U różnych ludzi różnie to bywa, lecz mam wrażenie, że zbyt często chowamy różne pomysły i plany dla siebie. Sam z natury jestem skryty, więc znów jest to rada bardzo osobista, ale wiem, że ta kwestia nie dotyczy tylko mnie.

Nie dzielimy się swoimi planami, bo nie sądzimy, że to jest ważne (jest!), boimy się krytyki i wyśmiania (słusznie, na pewno z tym się spotkamy, jednak być może dużo rzadziej niż sądzimy, po drugie powinniśmy się przełamać mimo to – z czasem przyjdzie też większa odporność na krytykę), boimy się, że ktoś skopiuje nasz pomysł (zwłaszcza dotyczy to biznesu – na to jest naprawdę mała szansa, bo jak wiele pomysłów jest tak niesamowicie innowacyjnych, że nikt na nie do tej pory nie wpadł?).

Tymczasem dzieląc się swoimi planami może nas spotkać kilka dobrych rzeczy:
– możemy uzyskać zwyczajne wsparcie i zachętę,
– radę lub ciekawy pomysł na innowację,
– kontakt, do wartościowej osoby, która może nam pomóc,
– deklarację chęci współpracy,
– inną formę pomocy,
– konstruktywną krytykę, która pomoże nam zmodyfikować nasz pomył, a niekiedy po prostu porzucić, co też może być dobre.

Pamiętajmy o tym, że w przeważającej ilości sytuacji nie jesteśmy geniuszami, ani omnibusami, którzy wszystko są w stanie zrobić sami.

RADA 5 – planowanie kariery to pieniądze

Nawiązując jeszcze to pierwszej rady w tym cyklu, zachęcam do przeliczania swojego czasu na pieniądze.

Jeśli otrzymujesz 3.000 zł za pracę na pełen etat, to znaczy, że Twoja godzina jest warta ok. 18 zł.
Warto o tym pamiętać rozważając każdy nowy projekt zawodowy, a nawet ogólnie planując i zastanawiając się nad tym, w co inwestować swój czas.

Która rada w planowaniu kariery zawodowej jest ci najbliższa?

A może potrzebujesz pokierowania w tym procesie? Zapraszam na konsultację!